Pech voor een playboy op leeftijd

De Côte d'Azur aan de Franse zuidkust heeft zo zijn eigen regels. Vooral eind mei, als het Internationale Filmfestival van Cannes wordt gehouden. Glitter, glamour en mooie meisjes bevolken de boulevards. Zien en gezien worden. Een ideaal werkterrein voor playboys.

Hij is het prototype van een playboy op jaren. Hoewel hij zijn beste tijd al heeft gehad, is zijn tred op het strand bij Cannes duidelijk het resultaat van een lang geleden ingestudeerde, soepele pas. Dat valt niet mee, want nonchalant door het mulle zand langs de waterlijn lopen is een kunst op zich. In Cannes komen er per minuut zeker tien langs. De gebruinde benen wijzen op een lang verblijf in de zon, en het iets te krappe zwembroekje is tekenend voor de standaard playboy van Cannes. Het gezicht met grijzende slapen en het door een kleurrijk shirt verborgen beginnende buikje ook. De onmisbare, donkere zonnebril waaronder de door slaapgebrek getekende ogen schuil gaan completeren deze dagelijks langs schrijdende verschijning: Jo-Jo komt weer langs.

Filmwereldje
Jo-Jo heet eigenlijk Jean-Jacques, maar in het internationale glamour wereldje rond het filmfestival van Cannes wordt dat al gauw Jo-Jo. Ik kom hem elk jaar tegen. Ik moet voor mijn werk namelijk elk jaar naar Cannes voor het festival, en in het  filmwereldje kent iedereen elkaar. Niet dat Jo-Jo in de filmwereld zit, hoewel hij zelf vindt van wel. De James Bond-film Never Say Never Again speelt zich voor een deel af in het casino van Monte Carlo, en in een onderdeel van een seconde moet daar ook Jo-Jo te zien zijn. Zegt ie. Dus beschouwt hij zichzelf als onmisbaar onderdeel van de set. Het schijnt dat hij ook in beeld was bij een andere Bond-film bij het casino (in GoldenEye), maar tot zijn ontsteltenis was hij in de uiteindelijke versie eruit geknipt. Even voor de Bond-kenners: het casino in de film Casino Royale is dit keer niet dat van Monte Carlo – de opnames zijn in Montenegro gemaakt.

Adresjes
Het casino van Monte Carlo is de kurk van de economie aan de Franse zuidkust. Het ministaatje Monaco bestaat bijna geheel uit de stad Monte Carlo en, hoewel onafhankelijk, wordt het algemeen als onderdeel van de Franse Côte d'Azur beschouwd. Sinds in 1856 het casino werd gebouwd is de economie van Monaco nimmer meer in de rode cijfers gekomen. Aangezien in Frankrijk het roulettespel was verboden werd Monaco al gauw het centrum van het rollende geld, maar door de uitstraling naar de rest van de kust profiteren de Fransen nu dankbaar mee. Steden als Nice en Cannes zijn niet echt de goedkoopste steden om een flatje te huren. Tijdens het internationale filmfestival, dat altijd in de derde week van mei de gehele Côte d'Azur op z'n kop zet is er geen hotelkamer meer vrij, maar de vaste Cannes-gangers hebben zo hun adresjes. Ik ook. Meestal pak ik een camping in de buurt. Ik val daar in mijn kostuum nogal op, en af en toe moet ik uitleggen dat ik geen filmregisseur ben op zoek naar talent.

Flaneertijd
Rond het middaguur neem ik even tijd om aan het strand van het drukke filmprogramma bij te komen. Rond die tijd is het ook flaneertijd voor beginnende actrices die graag de aandacht van fotografen willen trekken, in hun kielzog gevolgd door een hele rits playboys die een graantje meepikken. Zo ook Jo-Jo. Daar is ie weer, in zijn felgekleurde shirt. Zijn keurende blik achter de zonnebril gaat over de jeugdige actrices, maar plotseling maakt zich een meisje uit de groep op het strand los. Ze rent op Jo-Jo af en voor hij er erg in heeft krijgt hij een welgemeende klap in zijn gezicht. De zonnebril vliegt door de lucht, en verbouwereerd laat hij een stroom van verwensingen over zich heen gaan. Arme Jo-Jo. Heeft ie het gisteravond blijkbaar te bont gemaakt. Het leven van een playboy op leeftijd gaat niet over rozen.

door Ludovic Lejeune